بیوگرافی احسان اشراقی

شهید احسان اشراقی، پدر مهربان و کارمند ساده

شهید احسان اشراقی، کارمند بانک بود که در حمله هوایی رژیم صهیونیستی به مجتمع مسکونی اساتید سرو در تهران (در جریان جنگ 12 روزه)، به همراه تنها فرزندش، شهیده باران اشراقی (دختر 9 ساله) به شهادت رسید. این پدر و دختر، نماد مظلومیت خانواده‌های معمولی در برابر جنایات رژیم کودک‌کش صهیونیستی شدند؛ احسان که هر روز صبح با نان تازه و بوسه بر پیشانی دخترش راهی کار می‌شد، در یک لحظه همه چیز را از دست داد و یادش به عنوان پدری فداکار و شهروند بی‌گناه در دل‌ها ماند.

اطلاعات اصلی

- نام فرزند: شهیده باران اشراقی (9 ساله، دانش‌آموز دبستانی)

- نام همسر: سایه (کارمند دانشگاه شهید بهشتی، تنها بازمانده خانواده؛ در حمله زخمی شد و پس از بستری مرخص گردید)

- محل شهادت: مجتمع اساتید سرو، تهران (بامداد جمعه 23 خرداد 1404، حمله جنگنده‌ها و موشکی رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی)

- نحوه شهادت: بر اثر انفجار شدید و فرو ریختن ساختمان؛ احسان و باران در خواب زیر آوار ماندند و به شهادت رسیدند. عروسک کوچک باران که همیشه همراهش بود، پس از فاجعه در خیابان افتاده و به امدادگران کمک کرد تا پیکرها را پیدا کنند.

زندگی و ویژگی‌ها

احسان اشراقی پدری ساده، مهربان و سخت‌کوش بود که زندگی‌اش حول خانواده‌اش می‌چرخید. او کارمند بانک بود و هیچ فعالیت نظامی یا سیاسی نداشت؛ فقط یک پدر عادی که هر روز با عشق به دختر کوچکش بیدار می‌شد. روایت‌ها از نزدیکان و سخنگوی وزارت خارجه نشان می‌دهد:

- احسان مردی از جنس مردم بود؛ هر صبح با نان تازه و بوسه بر پیشانی باران، روزش را شروع می‌کرد.

- تنها فرزندش باران، دنیای او بود؛ دختری شاد و معصوم که آرزوهای کودکانه داشت و عاشق عروسکش بود.

- خانواده‌شان معمولی و بی‌آلایش بود: پدر کارمند بانک، مادر کارمند دانشگاه، و دختری که هنوز معنای جنگ را نمی‌دانست.

آخرین شب و صحنه جانسوز

در بامداد 23 خرداد 1404 (آغاز جنگ 12 روزه)، احسان و باران در منزل‌شان در مجتمع اساتید سرو در خواب بودند. جنگنده‌های رژیم صهیونیستی ساختمان را هدف قرار دادند و همه چیز ویران شد. مادر خانواده (سایه) که زخمی شد، زنده ماند اما همسر و تنها فرزندش را از دست داد. روایت‌ها می‌گویند:

- عروسک باران که همیشه در آغوشش بود، پس از انفجار در خیابان افتاده بود و راهنمایی برای یافتن پیکر زیر آوار شد.

- احسان و باران معصومانه در خواب آسمانی شدند؛ آنها نه بمب اتم داشتند، نه تهدیدی برای کسی؛ فقط پدر و دختری بودند که در خانه‌شان هدف تجاوز قرار گرفتند.

- سخنگوی وزارت خارجه با بغض گفت: «احسان اشراقی مردی بود از همین مردم... آنها بمب اتم نداشتند»، و این جمله نماد مظلومیت این خانواده شد.