بیوگرافی مجتبی شریفی

شهید مجتبی شریفی: کودک مظلوم پایه سوم، قربانی کودک‌کشی رژیم صهیونیستی در جنگ 12 روزه

شهید مجتبی شریفی، دانش‌آموز پایه سوم دبستان کمیل نجف‌آباد اصفهان، برادر کوچک‌تر شهیده فاطمه شریفی بود که در 9 سالگی همراه با پدر (محسن شریفی)، مادر و خواهرش در حمله موشکی رژیم صهیونیستی به خودرو غیرنظامی خانواده‌شان در جاده کمربندی نجف‌آباد خمینی‌شهر به شهادت رسید. او نماد مظلومیت کودکان است که آرزوهای ساده کودکی‌شان با موشک‌های رژیم کودک‌کش به خاکستر تبدیل شد.

تولد و زندگی

مجتبی شریفی در خانواده‌ای متدین و متوسط در اصفهان (با ریشه در امیدیه اهواز) به دنیا آمد و در نجف‌آباد زندگی می‌کرد. او دانش‌آموزی پرشور، خوش‌رفتار، مهربان، دلسوز و پر از هیجان بود که همیشه با انرژی سر کلاس حاضر می‌شد و به یادگیری علاقه زیادی داشت. معلمش (مینا معینی) او را این‌گونه توصیف می‌کند:

«پر از شور و نشاط، زودتر از دیگران می‌آمد و تکالیفش را نشان می‌داد. مهربان و دلسوز بود و حتی با وجود بیماری تنفسی که گاهی باعث غیبتش می‌شد، در درس و تکالیف کوتاهی نمی‌کرد.»

مجتبی در دفتر کلاسی‌اش آرزوهایی نوشته بود که نشان از امید به آینده داشت؛ آرزوهایی که هرگز به واقعیت نپیوستند. او قرار بود مهر 1404 پا به کلاس چهارم بگذارد و با همکلاسی‌هایش ادامه دهد، اما صندلی‌اش برای همیشه خالی ماند.

نحوه شهادت

شامگاه سه‌شنبه 27 خرداد 1404، در اوج جنگ 12 روزه، مجتبی همراه پدر، مادر، خواهر بزرگ‌ترش فاطمه (دانش‌آموز پایه هفتم) و یکی از خانواده‌های همسایه (نجمه و مسلم با جنین 9 ماهه) در خودرو شخصی‌شان در جاده کمربندی نجف‌آباد بودند. خودرو هدف حمله مستقیم موشکی رژیم صهیونیستی قرار گرفت که در حال هدف‌گیری پادگان نجف‌آباد بود، اما موشک به غیرنظامیان اصابت کرد و تمامی 7 سرنشین (خانواده شریفی چهارنفره + خانواده همسایه) به شهادت رسیدند. این جنایت نمادی از کودک‌کشی رژیم بود؛ جایی که خانواده‌ای عادی در حال بازگشت به خانه، بدون هیچ ارتباط نظامی، قربانی شدند.

پیکرهای مطهر شهدا پس از شناسایی، با حضور پرشور مردم، مسئولان آموزش و پرورش و دانش‌آموزان تشییع و به خاک سپرده شدند. تشکل‌های دانش‌آموزی اصفهان شهادت او و خواهرش را تبریک و تسلیت گفتند و جنایات رژیم را محکوم کردند. بعدها مدرسه‌ای در اصفهان به نام «دبستان شهید مجتبی شریفی» نام‌گذاری شد تا یاد این کودک شهید برای همیشه در نظام تعلیم و تربیت زنده بماند.