



شهید دکتر محمدحسین عزیزی، یکی از متخصصان برجسته گوش، حلق و بینی (ent) و جراحی سر و گردن ایران، عضو هیئت علمی فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران، سردبیر نشریه معتبر علمی aim و پزشک خدوم و مردمدار بود. او علاوه بر فعالیت بالینی، پژوهشگر تاریخ پزشکی و نویسندگان متعددی در حوزه پزشکان شیراز و تاریخ علم پزشکی بود و نماد تعهد به خدمت، علم و فرهنگ در جامعه پزشکی ایران به شمار میرفت. شهید عزیزی در جریان حملات هوایی رژیم صهیونیستی به مناطق عمومی تهران به شهادت رسید و وصیتنامه ایثارگرانهاش پس از شهادت منتشر شد.
محمدحسین عزیزی در 25 اسفند 1336 در شهر فسای استان فارس، در خانوادهای متوسط و متدین به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه اول را در دبیرستان فردوسی فسا گذراند. دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه شیراز سپری کرد و تخصص گوش، حلق و بینی و جراحی سر و گردن را در دانشگاه علوم پزشکی ایران تکمیل نمود. او جانباز دوران دفاع مقدس بود و سالها به عنوان دانشیار ent در دانشگاه فعالیت داشت و نسل جدیدی از پزشکان را تربیت کرد.
متخصص شناختهشده گوش، حلق و بینی و جراحی سر و گردن با بیش از 40 سال تجربه
عضو هیئت علمی فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران
سردبیر نشریه علمی aim (انجمن متخصصان گوش و حلق و بینی)
پژوهشگر تاریخ پزشکی؛ تالیف کتابهای متعدد درباره تاریخ پزشکی، پزشکان شیراز و موضوعاتی مانند «پزشکی در قلمرو فرهنگ و هنر» (با همکاری زندهیاد ایرج افشار)
انتشار مقالات و نقدهایی با عنوان «کهنه کتاب» در مجلات معتبر
پزشک مطب در خیابان پاسداران تهران (ساختمان پزشکان امیر)
ویژگیهای برجسته: نجابت، مردمداری، تواضع، صداقت، ادب، دقت در کار و عطش مداوم برای آموختن؛ زبانزد همکاران و بیماران
شهید عزیزی نه تنها پزشک بود، بلکه شیفته علم و فرهنگ؛ با همکاری بزرگان فرهنگی مانند ایرج افشار، در حفظ و نشر میراث پزشکی ایران کوشید
ظهر یکشنبه 25 خرداد 1404، حوالی میدان تجریش تهران، در حالی که مشغول صحبت تلفنی بود، بر اثر انفجار ناشی از حمله هوایی رژیم صهیونیستی به شدت مجروح شد. پیکر مطهرش حدود 500 متر دورتر از محل انفجار پیدا شد و پس از شناسایی، به شهادت رسید. این حمله بخشی از تجاوزات گسترده رژیم صهیونیستی علیه غیرنظامیان و کادر درمان ایران در جریان جنگ 12 روزه بود که منجر به شهادت چندین پزشک دیگر نیز گردید.
در اردیبهشت 1404، پیش از انجام یک عمل جراحی، وصیتنامهای نوشت که پس از شهادتش منتشر شد و نشاندهنده عمق ایثار و عشق او به علم و خدمت بود:
«بسیار سعادتمند بودم که در میان شما عزیزان، خانواده مهربان، همسر و دختر مهربانم و خویشاوندان گرانقدر و دوستان عزیزتر از جان بودم. اگر به هر دلیلی از این عمل جراحی جان به در نبردم، دوست دارم پیکر ناچیز مرا، به دانشکده پزشکی تهران یا شیراز بدهند تا دانشجویان عزیز پزشکی از آن علم تشریح بیاموزند و در صورت امکان، از بافتهای آن برای نیازمندان استفاده کنند.»
شهید دکتر محمدحسین عزیزی نماد پزشک فرهنگدوست، خدوم و ایثارگر بود که در راه خدمت به مردم و پیشرفت علم پزشکی جان خود را فدا کرد. نجابت، اخلاق حسنه و عشق به دانش او، الهامبخش جامعه پزشکی و فرهنگی ایران است. خون پاک او و دیگر شهدای کادر درمان در برابر تجاوزات خارجی، تعهد نسلهای آینده به جهاد علمی و خدمترسانی را تقویت خواهد کرد.
مجموعه مشخصات در جهت گسترش پایگاه های اطلاعاتی اقدام به راه اندازی مجموعه دانشنامه مشخصات در زمینه های مختلف نموده است تا بتواند کمکی به گسترش اطلاعات و شفافیت در جامعه نمایید.