بیوگرافی احمد علی نیری

شهید احمدعلی نیری؛ عارف بسیجی جوان، شاگرد خاص آیت‌الله حق‌شناس، که چشم بست تا دل باز کند

شهید احمدعلی نیری، پاسدار عارف و بسیجی غیور، در 19 سالگی چون شمعی در عملیات والفجر 8 سوخت و به آسمان پر کشید؛ اما نور معنویت و سلوک عرفانی‌اش همچنان در دل‌های عاشقان اهل‌بیت(ع) و جبهه مقاومت می‌درخشد. او نه تنها رزمنده‌ای در سنگر دفاع مقدس بود، بلکه عاشقی بود که از نوجوانی در مسیر سیر و سلوک الهی گام برداشت و نماد «جوان مومن انقلابی» گردید که با گذشتن از دام گناه، به مقامات بلند رسید. آرمان‌هایش را در کتاب «عارفانه» جاودانه ساخت و امروز مزارش در قطعه 24 بهشت زهرا، پاتوق دلدادگان است.

زندگینامه و خانواده

احمدعلی نیری در بیست و نهم تیر 1345 (یا تابستان همان سال) در روستای آینه‌ورزان دماوند به دنیا آمد. خانواده‌اش در کودکی او به تهران مهاجرت کردند و در محله مولوی ساکن شدند. پدرش محمود و مادرش بی‌بی نام داشت. او تا سوم راهنمایی درس خواند و از همان کودکی به مسجد امین‌الدوله می‌رفت؛ جایی که آیت‌الله حق‌شناس امام جماعت بود. از ده سالگی زیر نظر این عارف واصل، مراتب سیر و سلوک را آغاز کرد و شاگرد خاص ایشان شد.

احمدعلی پاسدار رسمی سپاه بود و برادرش حمیدرضا نیز به شهادت رسید؛ خانواده‌ای که دو فرزند را در راه انقلاب و اسلام فدا کرد. زندگی‌اش ساده، پر از نماز اول وقت، حساسیت به حق‌الناس و دوری از معصیت بود. او از نوجوانی در جلسات قرآن و مسجد فعال بود و رفتار یوسف‌گونه‌اش در گریز از گناه، زبانزد شد: داستان معروفش از نگاه نکردن به دختران شناگر در رودخانه دماوند، نمادی از تقوا و توکل اوست که خدا را صدا زد و از دام شیطان گذشت.

فعالیت‌های دینی و اجتماعی

احمدعلی از کودکی عاشق مسجد و قرآن بود. در جلسات آیت‌الله حق‌شناس شرکت می‌کرد و مراتب عرفانی را طی نمود. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت و در کنار رزم، به تهذیب نفس پرداخت. هم‌رزمان و نزدیکانش او را جوانی مومن، متعهد، خوش‌اخلاق و مسئولیت‌پذیر توصیف می‌کنند؛ کسی که در امور دینی و اجتماعی پیشقدم بود. کتاب «عارفانه» (گردآوری گروه فرهنگی شهید ابراهیم هادی) خاطرات و سیره عرفانی او را ثبت کرده و حکایت از عمق معنویتش دارد: از زیارت انبیا در قنوت نماز تا حالات عجیب سجده‌اش که گویی بین زمین و آسمان معلق بود.

او عاشق شهادت بود و آرزویش را در جبهه دنبال کرد؛ جوانی که در 19 سالگی به آرزوی دیرینه‌اش رسید.

نحوه شهادت

در بیست و هفتم بهمن 1364 (اسفند 1364)، در عملیات والفجر 8 و در منطقه فاو عراق (اروندرود)، بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. این عملیات یکی از درخشان‌ترین پیروزی‌های دفاع مقدس بود و احمدعلی در 19 سالگی، در اوج جوانی و معنویت، به فیض شهادت نائل آمد. پیکر مطهرش در قطعه 24 بهشت زهرا(س) تهران تدفین شد؛ جایی که امروز یکی از پرزیارت‌ترین مزارهای گلزار است و پاتوق جوانان عارف و بسیجی.

میراث و پیام

شهید احمدعلی نیری، نماد جوانانی است که با تقوا و سلوک عرفانی، در جبهه هم رزمنده بودند و هم عارف. یادآوری اینکه گذشتن از یک گناه کوچک، می‌تواند به مقامات بلند الهی برسد. آیت‌الله حق‌شناس در عظمت او فرمود: «در این تهران بگردید و ببینید کسی مانند این احمدآقا پیدا می‌کنید!»