بیوگرافی علی توری

پاسدار شهید علی توری

شهید علی توری پاسدار سپاه، مدیر فرهنگی و یکی از شهدای استان زنجان بود که زندگی خود را وقف خدمت به مردم، به ویژه نوجوانان، کرد. فعالیت او ترکیبی معنادار از حضور در سنگر دفاع از میهن و سنگر تربیت نسل در مسجد بود.

مشخصات کلی

• تولد و خانواده | متولد 17 مهر 1365 در روستای یوسف‌آباد. او متاهل و دارای فرزند بود.

• تحصیلات | دارای تحصیلات دانشگاهی در رشته‌ای استراتژیک از دانشگاه آزاد.

• مسئولیت نظامی | پاسدار در حوزه هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی استان زنجان.

• مسئولیت فرهنگی | مدیر کانون فرهنگی هنری ولایت و فرمانده پایگاه مسجد امام حسن مجتبی(ع) در مجتمع رضوان زنجان. هیئت‌امنای این مسجد نیز بود.

• فعالیت‌های شاخص | سازماندهی گسترده برنامه‌های فرهنگی، آموزشی و مهارتی برای نوجوانان در مسجد، از جمله کلاس‌های نقاشی، سیاه‌قلم، خیاطی، کیک‌پزی، اردوها و جلسات گفت‌وگو. تاکید ویژه بر اخلاق، خودشناسی و احترام به خانواده.

• تاریخ و نحوه شهادت | تیرماه 1404، پس از اتمام یک ماموریت عملیاتی و در مسیر بازگشت به زنجان، بر اثر حمله هوایی.

• ویژگی اخلاقی | فردی بی‌ادعا، خلاق، مردم‌دار و عمیقاً مذهبی. شعار زندگی‌اش: "هر کاری که می‌کنید، فقط برای رضای خدا باشد.". ارادت خاصی به حضرت فاطمه زهرا (س) و ولایت فقیه داشت.

زندگی و فعالیت‌ها

شهید علی توری دوران دانشجویی را در دانشگاه آزاد گذراند و در همین دوره به دلیل فعالیت‌های مشترک در سپاه با همسر آینده خود آشنا شد. او علیرغم علاقه شدید به خدمت در سپاه و عشق به شهادت، زندگی‌اش را تنها به ماموریت‌های نظامی محدود نکرد.

قلب تپنده فعالیت‌های او، مسجد امام حسن مجتبی(ع) در مجتمع رضوان زنجان بود. او این مسجد را به یک کانون زنده و جذاب برای نوجوانان تبدیل کرد. برنامه‌های او فراتر از امور مذهبی بود و شامل آموزش مهارت‌های عملی و هنری مانند خیاطی و کیک‌پزی برای دختران، و ایجاد فضای صمیمی برای گفت‌وگو با تمام نوجوانان می‌شد. او به‌طور خاص بر ارزش نهادن به شخصیت دختران و پسران و احترام به پدر و مادر تاکید داشت و معتقد بود همه موفقیت‌ها ریشه در دعای خیر والدین دارد.

نحوه شهادت و میراث

علی توری در تیرماه 1404، پس از انجام یک ماموریت دفاعی، در مسیر بازگشت به خانه مورد حمله هوایی قرار گرفت و به شهادت رسید. همسرش نقل می‌کند که او پیش از شهادت، طوری خانواده را تربیت و مدیریت کرده بود که پس از او بتوانند قوی و مستقل باشند.

میراث او در دل‌های نوجوانان زنجان و فعالیت‌های مسجد زنده است. همسر و یار همیشگی‌اش، مسیر فرهنگی او را ادامه می‌دهد. بسیاری از نوجوانانی که تحت تعلیم او بودند.