بیوگرافی محیا صدیقی صابر

شهیده سیده محیا صدیقی صابر: کودکی با لبخندی که به خون نشست

شهیده سیده محیا صدیقی صابر، دانش‌آموز کلاس دوم دبستانی که با رویای کتاب‌های رنگارنگ و بازی در مدرسه زندگی می‌کرد، در سحرگاه دوم تیرماه 1404 و در امنیت خانه پدربزرگش، قربانی حمله هوایی رژیم صهیونیستی شد و به همراه پدر، مادر، خواهر و دیگر عزیزانش به شهادت رسید. او که نماد مظلومیت و معصومیت از دست‌رفته است، با چشمانی بسته و در آرامش خواب، از این جهان پر کشید.

زندگینامه و شخصیت

سیده محیا صدیقی صابر، فرزند کوچک خانواده شهید دکتر سید محمدرضا صدیقی صابر و شهیده زهرا صابر، و خواهر کوچک شهیدان حمیدرضا و فاطمه (سارا) بود.

• سن و تحصیلات : دانش‌آموز کلاس دوم دبستان عصمت در تهران

• تاریخ شهادت : 2 تیر 1404 (در حمله به خانه پدربزرگ در آستانه اشرفیه

محیا چنانکه خانم دباغی، مدیر مدرسه‌اش روایت می‌کند، دختری «بسیار بااخلاق، مودب و دوست‌داشتنی» بود که «در دل همه جای داشت». مدیر مدرسه از او با عنوان «موش کوچولو» یاد می‌کرد و او را کودکی بامزه، باهوش و مهربان توصیف می‌نماید که همیشه با لبخند به مدرسه می‌آمد.

نحوه شهادت

شهادت محیا، بخشی از فاجعه‌ای دو مرحله‌ای بود که دامن این خانواده را گرفت:

شهادت برادر در تهران (23 خرداد 1404): برادر 17 ساله محیا، سید حمیدرضا، در حمله به منزل مسکونی خانواده در تهران به شهادت رسید.

شهادت جمعی در آستانه اشرفیه (3 تیر 1404): پس از این حادثه، خانواده برای تسلی خاطر به خانه پدربزرگ مادری در آستانه اشرفیه عزیمت کردند. در سحرگاه سوم تیر، این خانه مسکونی مورد حمله مستقیم هوایی قرار گرفت و به طور کامل تخریب شد. در این حادثه، محیا به همراه پدر، مادر، خواهر بزرگش سارا و هشت تن دیگر از بستگان نزدیک، همگی به شهادت رسیدند. گفته می‌شود محیا در حال خواب هدف این حمله قرار گرفت.