بیوگرافی علی محمدرضایی

شهید علی محمدرضایی

علی محمدرضایی، یکم شهریور 1345، در روستای شال از توابع شهر بوئین‌زهرا به دنیا آمد. پدرش منصور، کشاورز بود و مادرش پری نام داشت. تا راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. چهارم دی 1365، در ام‌الرصاص عراق بر اثر اصابت گلوله، به شهادت رسید پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و خرداد سال 1396، پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش حمید نیز از شهیدان مدافع حرم می باشد.

 دست‌نوشته شهید «علی محمدرضایی»

بسمه‌تعالی

«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون». (بقره/154).

کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده نخوانید؛ بلکه زنده‌اند و شما حیات و زندگی آن‌ها را نمی‌توانید درک کنید.

 با درود و سلام به حضرت بقیه‌الله امام زمان (ارواحنا فداه) و با سلام به حضرت امام، رهبر و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی (اروحنا فداه) و با درود و سلام به شهیدان راه حق و حقیقت و با سلام به همه‌ی خانواده‌های شهدا، مفقودین، اسرا و جانبازان و با سلام به امت حزب‌الله و همیشه در صحنه‌ی ایران، وصیتم را آغاز می‌کنم.

اولاً شهادت می‌دهم به وحدانیت خدا و نبوت یک‌صد و بیست‌وچهار هزار پیغمبر و اوصیاء‌شان و به نبوت و خاتمیت حضرت محمد بن عبدالله (صلی‌الله علیه و آله) و شهادت می‌دهم به امامت و ولایت حضرت امیرالمومنین (ع) و یازده فرزندش و حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و اعتراف می‌کنم به حقانیت مرگ و سوال نکیر و عالم برزخ و حشر در قیامت و حساب و میزان و بهشت و جهنم و اعتراف وافی دارم به وجود ملائکه و نزول تمام قرآن و تمام چیزهایی که بر پیغمبر گرامی اسلام نازل شده است و باید ما بدانیم کسی که باید بمیرد، چه خوب است با شهادت بمیرد؛ همان طوری که حضرت امیرالمومنین می‌فرماید: «ان اکرم الموت القتل والذی نفس ابن ابی‌طالب بیده لالف ضربه بالسیف اهون علیی من میته علی الفراش فی غیر طاعه الله» (خطبه 123/ نهج‌البلاغه) به‌درستی که گرامی‌ترین مرگ‌ها کشته شدن در راه خداست. سوگند به آن‌کس که جان پسر ابی‌طالب در دست اوست، هزار ضربت شمشیر بر من آسان‌تر از مرگ در بستر استراحت در مخالفت با خداست. قسم به خدای کعبه، ما نباید میدان را خالی بگذاریم که دشمن به اسلام عزیز و قرآن و حریم مسلمانان و کشور اسلامی ما تجاوز کند. 

ما می‌بینیم که امام حسین (ع) درکربلا و در میدان عشق، رو به کفار می‌کند و می‌فرماید: «ان کان دین محمد لم یستقم الا بقتلی فیا سیوف خذینی» یعنی، اگر بناست دین جدم محمد (ص)، با کشته شدن من حسین (ع) باقی بماند، پس ای شمشیر به دست‌های عالم، حسین را در بر گیرید. از این فرمایش امام حسین (ع) معلوم می‌شود که انسان باید آماده‌ی فداکاری در راه اسلام باشد.

یعنی، جان در برابر دین ارزش چندانی ندارد، حتی اگر امام حسین (ع) هم باشد؛ پس باید فدای دین اسلام و پاسداری از آن شد. علی (ع) می‌فرماید: «ان الجهاد باب من الابواب الجنه» یعنی، جهاد دری از درهای بهشت است، که به روی بندگان خاص خدا باز می‌شود. پس سعی کنید این لیاقت را در خود به وجود بیاورید تا بتوانید در جهاد مقدس اسلام علیه کفر پیروز شوید. 

در پایان از شما امت حزب‌الله «شال» خواستارم مرا حلال نمایید و برای امام و پیروزی لشگریان اسلام دعا کنید.

 والسلام