بیوگرافی مهدی پولادوند

شهید مهدی پولادوند: سوارکار جوان البرز، اولین شهید ورزشکار در جنگ 12 روزه

شهید مهدی پولادوند، سوارکار حرفه‌ای و نایب‌قهرمان رشته پرش با اسب استان البرز، عضو تیم ملی جوانان سوارکاری و باشگاه سوارکاری ایرانمهر بود که به همراه پدر (شهید ذبیح‌الله پولادوند، جانباز شیمیایی دفاع مقدس)، مادر (شهیده شاه‌دولت/شهناز قائدرحمتی) و خواهرش (شهیده فاطمه پولادوند) در حمله موشکی رژیم صهیونیستی به ساختمان مسکونی‌شان در شهرک شهید چمران تهران به شهادت رسید. که در آخرین ساعات زندگی‌اش را در میدان مسابقات پرش با اسب گذراند و چند ساعت بعد، در آغوش خانواده‌اش زیر آوار جنایت رژیم کودک‌کش مدفون شد. مهدی پولادوند به عنوان نخستین شهید رشته سوارکاری کشور شناخته می‌شود و خون پاک او و خانواده‌اش بخشی از شهدای غیرنظامی جنگ 12 روزه خرداد 1404 گردید.

تولد و زندگی

مهدی پولادوند در خانواده‌ای متدین و ریشه‌دار (با اصالت از دورود لرستان) به دنیا آمد و در تهران بزرگ شد. او فرزند دوم خانواده بود (برادر بزرگ‌تر علی پولادوند تنها بازمانده است). مهدی از کودکی به سوارکاری علاقه‌مند بود و با تلاش و استعداد فراوان به یکی از سوارکاران برجسته استان البرز تبدیل شد. او عضو تیم استان البرز و تیم ملی جوانان بود و در سال 1402 عنوان نایب‌قهرمانی استان البرز در رشته پرش با اسب را کسب کرد. دوستان و هم‌تیمی‌هایش او را جوانی بااخلاق، پرتلاش، مستعد، خوش‌برخورد و پر از انرژی توصیف می‌کنند که همیشه در تمرینات و مسابقات پیشتاز بود. مهدی نه تنها قهرمان میدان سوارکاری، بلکه نمادی از تعهد و ایثار بود؛ او در سایه پدر جانبازش (ذبیح‌الله پولادوند، عضو لشکر 21 حمزه که شیمیایی شد) و مادر مومنش بزرگ شد و زندگی‌اش را وقف ورزش و خانواده کرد.

نحوه شهادت

بامداد جمعه 23 خرداد 1404، در موج اول حملات هوایی و موشکی گسترده رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی تهران (جنگ 12 روزه)، ساختمان 14 طبقه مسکونی خانواده پولادوند در شهرک شهید چمران هدف حمله مستقیم قرار گرفت و کاملاً ویران شد. شهید مهدی پولادوند که روز قبل (22 خرداد) در مسابقات پرش با اسب استان البرز شرکت کرده و به خانه بازگشته بود، به همراه پدر، مادر و خواهرش در خواب به شهادت رسید.

جست‌وجو برای پیکرها 49 ساعت طول کشید؛ پیکر پدر و مهدی زودتر (پس از حدود 8 ساعت) پیدا شد، اما پیکر مادر و خواهر 48 ساعت بعد بیرون کشیده شد. این حمله بخشی از جنایات رژیم علیه غیرنظامیان بود که ده‌ها ساختمان را هدف قرار داد و منجر به شهادت خانواده‌ ها گردید. مراسم تشییع باشکوهی در تهران و دورود (زادگاه ریشه‌دار خانواده) برگزار شد و پیکرهای مطهر به خاک سپرده شدند.