بیوگرافی هیدا زینلی

شهیده هیدا زینلی، کودک معصوم

شهیده هیدا زینلی، کودک 4 ساله ایرانی بود که در حمله هوایی رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی تهران (در جریان جنگ 12 روزه)، به همراه پدرش علیرضا زینلی (نخبه علمی و مهندس) و خواهر بزرگ‌ترش آیما زینلی (حدود 8 ساله) به شهادت رسید. این خانواده سه شهید داد و مادر خانواده حمیده پازوکی (فارغ‌التحصیل ارشد مدیریت صنعتی از دانشگاه خوارزمی) تنها بازمانده شد. هیدا نماد مظلومیت کودکان کوچک و بی‌دفاع ایرانی در برابر جنایات رژیم کودک‌کش صهیونیستی گردید؛ او که هنوز دنیای بیرون را خوب نمی‌شناخت، در خواب آسمانی شد و از پیکر کوچکش تنها تکه‌هایی باقی ماند که عمویش از روی طرح گل‌دار لباسش شناسایی کرد. یاد هیدا به عنوان یکی از کوچک‌ترین شهدای کودک جنگ 12 روزه در دل‌ها ماند.

اطلاعات اصلی

- نام پدر: شهید علیرضا زینلی (نخبه علمی، فارغ‌التحصیل دانشگاه)

- نام مادر: حمیده پازوکی (تنها بازمانده خانواده)

- محل شهادت: منزل شخصی خانواده در تهران (بامداد 23 خرداد 1404، حمله موشکی سنگین رژیم صهیونیستی)

- نحوه شهادت: بر اثر بمباران و فرو ریختن کامل ساختمان؛ هیدا و خواهرش آیما در خواب شهید شدند. پیکر هیدا تکه‌تکه شده بود و تنها چند تار موی سوخته و طرح گل‌دار لباسش برای شناسایی باقی مانده بود. مادر از طبقه دهم سقوط کرد و زنده ماند، اما تنها یادگار آیما انگشتری در دستش بود.

- محل آرامگاه: گلزار شهدای تفرش (استان مرکزی)؛ پیکر هیدا، آیما و پدرشان با تشییع باشکوه به خاک سپرده شد.

زندگی و ویژگی‌ها

هیدا کوچک‌ترین فرزند خانواده بود؛ خواهر کوچولوی آیما که همیشه در سایه خلاقیت و جسارت خواهر بزرگ‌ترش زندگی می‌کرد. او هنوز در دنیای معصومانه کودکی‌اش بود؛ عاشق بازی، آغوش مادر و پدر، و چیزهای ساده مثل لباس‌های گل‌دار و خنده‌های خانوادگی. هیدا معنای جنگ و موشک را نمی‌دانست و فقط در امنیت خانه‌شان با خواهرش بازی می‌کرد و منتظر لحظه‌های شادی بود. مادرش در روایت‌ها از او به عنوان بخشی از «ماه زندگی» خانواده یاد می‌کند؛ جایی که آیما «ماه ما» بود و هیدا نور کوچک و معصوم آن ماه.

آخرین شب و صحنه جانسوز

در بامداد 23 خرداد 1404 (شروع جنگ 12 روزه)، خانواده در خواب بودند. حمله موشکی رژیم صهیونیستی ساختمان را با خاک یکسان کرد. مادر خانواده روایت کرد:

- دخترانش در خواب شهید شدند؛ هیدا و آیما معصومانه در آغوش آسمان رفتند.

- از هیدا فقط تکه‌هایی از بدن و چند تار موی سوخته باقی مانده بود؛ عمویش او را از روی طرح گل‌دار لباسش شناخت.

- روایت تغسیل هیدا توسط زهرا بغدادی (مسئول تغسیل شهدا) بسیار جانسوز است: پیکر کوچک 4 ساله‌ای که در آتش ظلم سوخته و تکه‌تکه شده بود، یادآور مظلومیت کودکان کربلا شد. یکی از افراد بر تابوت هیدا نوشت: «عمه بیا گمشده پیدا شده»، که دل‌ها را بیشتر به درد آورد.

مادر با بغض گفت: «اگر امروز داغ هیدا و آیما و همسرم را تحمل می‌کنم و حرف می‌زنم، فقط به امید امنیت برای همه کودکان ایران است؛ خون هیدا و امثال او نباید پایمال شود.»